Sa Anino ng Dilaw na Paru-Paro

heli1

Paru-paro sa ibabaw ng putikang kalsada                                  Katahimikang nakabibingi’y isang parusa                                              Dama ang pagod, walang ginhawa                                                          Para sa demokrasya, lahat nakibaka

 Ang mga ulap ay muling nagbanta                                                          Kidlat at kulog ay dumalubhasa                                                              Dumaan ang bagyo, lubos na naminsala                                                Ngunit nariyan at tumayo, inabot ang pag-asa

 Ibinandera, isinigaw ang lahat ng hangad                                              Iisa ang tinahak, sabay sa paglakad                                                        Pilit na sinundan ang mga paru-parong lumilipad                                  Hindi asul, hindi pula, sa dilaw pinadpad

 Ipinagtulakan at pilitang iniligaw                                                            Binulag at itinali upang ‘di makagalaw                                                  Paru-paru ay kamuntikang maalis sa pananaw                              Lumaban, nagpumiglas , hindi nagpasilaw

 Hawak kamay at ‘di natinag                                                                      Puso at adhikain ay walang kasing tatag                                            Gumising at bumangon, sa sarili’y ‘di na nahabag                                Inuna ang kalayaan ng bayan mula sa bitag

 Gutom at uhaw sa matamis na pagbabago                                          Inalala ang mga digmaang noon ay natalo                                      Lumingon sa itaas, nasulyapan ang paru-paro                              Bumulong sa sarili “Para sa bayan ko!”

 Tumingala at kinausap ang poong maykapal                                    Umawit, pumikit at taimtim na nagdasal                                        Pinunasan ang pawis, doo’y nagtanggal                                                  Ng pagkamakabansa ng buong dangal

 Diwa’t dugo’y buhay sa pagaklas                                                  Bayanihang naghanap ng mabisang lunas                                              Dinaya’t niloko ngunit di inagnas                                                        Pumadyak sa kabila ng mga sugat at gasgas

 Sa pagsikat ng araw, sa pagkislap ng mata                                            Mga ngiti at pagiyak ay ‘di maikumpara                                                Hatid ng pagdiriwang ay batid ng sobra                                          Pilipinong nagtipon sa kahabaan ng EDSA

 Paru-paro sa ibabaw ng putikang kalsada                                              Ingay na nakabibingi’y nagsusumigawang ligaya                                Walang gumagalaw, lahat napanganga                                                   Sa biyaya ng demokrasya, ang bagong kabanata

Photo (c) pinoyexchange.com

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s